رمان زندان بان مجهول بخش دوم

مگه میشه یه پارک...یه فضای باز انقدر بی در و پیکر باشه که یکی بخواد منو بدزده؟
ای کاش از محل بازی بچها دور نشده بودم...

_ میایی یا به زور ببرمت دخترجون؟
_ ببین الانه که بابام برسه.. بیچاره من دلم واسه خودت میسوزه 

ولم کن برو پی کارت اگه بابام بفهمه چه غلطی کردی اونوقت واسه خودت گرون تموم میشه

_ باشه تو راست میگی. راه بیوفت من عصبی بشم بدکوفتی میشم کار دستت میدما.. زودباش.

خدایا چیکارکنم‌؟ همه وجودم پرازترس بود واضطراب.. حتی نمیدونستم چی دارم میگم وچه غلطی میکنم. فقط سعی داشتم یه جوری گولش بزنم از شرش خلاص بشم

_ ولم کن و خودت رو توی دردسر ننداز ببین دارم واسه بارآخر بهت هشدار میدم بعدش قسم میخورم حتی اگه التماسمم کنی بیخیالت نمیشم...

هنوز حرفم تموم نشده بود که بی توجه توی حرفم پرید وگفت:
_ چقدر زر میزنی تو؟

دیگه منتظر نموند حرفی بزنم و همونطور که دوتا دستام رو گرفته بود به سمت ته پارک کشوندم