رمان زندان بان مجهول بخش دوم

_ نظر تو اصلا مهم نیست، فکر کردی برا چی یه هفته اس تورو اونجا نگه داشتم؟ 

فقط و فقط به همین دلیل که دیدم به درد کارمون میخوری وگرنه مگه احمقم یه نون خور اضافه کنم به خودم؟

قلبم داشت از دهنم میزد بیرون؛ از طرفی میترسیدم قبول نکنم و بلایی سرم بیارن و از طرف دیگه اگه قبول میکردم یعنی منم مثل خودشون تبدیل به یه خلافکار میشدم!

_ عین آدم میایی میشینی اونجا، فهمیدی؟

شجاعتم رو جمع کردم و با جدیت و محکم گفتم:

_ من هیچ جا نمیام، من تو کار خلاف شریک نمیشم، من حاضر نیستم قبول کنم، حتی اگه منو بُکُشی هم قبول نمیکنم، حالا تو فهمیدی؟

اخماش درهم شد و صورتش برزخی! با عصبانیت زد سر شونه ی راننده و گفت:

_ بزن کنار
_ دیر میشه، هشت قرارمونه
_ بزن کنار حرف اضافه نزن

راننده دیگه چیزی نگفت و زد کنار؛ با استرس به دور و برم نگاه کردم، هنوز وارد شهر نشده بودیم و جادی خاکی بود