رمان زندان بان مجهول بخش دوم

کلافه سرم رو از روی زانوهام برداشتم و به دیوار تکیه دادم؛ نمیدونم چندساعت بود که اینجا بودم، 

فقط میدونم که زمان خیلی زیادی گذشته بود!
پاشدم ایستادم و از بالای در بیرون رو نگاه کردم؛ 

هوا تاریک شده بود و این یعنی واقعا خیلی وقت بود که اینجا بودم!

فکر نمیکنم پلیسا انقدر بیکار باشن که هنوز هم اینجا باشن؛ حتما رفتن و دیگه هیچ خبری نیست

منم که چندساعته اینجام، هم خسته شدم و هم گشنمه و هم دیگه واقعا دارم از بوی اینجا خفه میشم!

دلم رو به دریا زدم و در دستشویی رو آروم باز کردم؛ نگاهی به دور و بر انداختم و وقتی هیچکس رو اونجا ندیدم، رفتم بیرون...

اول آبی به دست و صورتم زدم و بعد درحالی که قلبم‌ داشت عین چی به سینه ام کوبیده میشد ظاهرم رو حفظ کردم و از اونجا خارج شدم...

ترجیحم این بود که خیلی سریع از این پارک لعنتی نحس خارج بشم پس بدون معطلی به سمت خروجی پارک رفتم.