از پارک که بیرون اومدم نفس راحتی کشیدم!خداروشکر مثل اینکه پلیسا واقعا رفتن و دیگه خطری تهدیدم نمیکنه...درحالی که هم خوشحال بودم و هم ناراحت کنار خیابون ایستادم؛ خوشحال از اینکه تونستم از دست پلیسا فرار کنمو ناراحت برای اینکه هیچ جایی برای رفتن نداشتم!الان سرشب بود و همه جا شلوغ اما چندساعت دیگه چیکار کنم؟با بغض شروع به راه رفتن کردم، خیلی گشنه ام بود و صدای معده ام دراومده بود اما هیچ پولی برای غذا خوردن نداشتم!به یه فست فودی رسیدم و ناخودآگاه ایستادم و به داخلش نگاه کردمخانواده هایی که همه دور هم نشسته بودن و با خنده و شادی داشتن غذا میخوردن!نگاهم به سمت غذاهای خوشمزه ی روی میزها کشیده شد و درد معده ام بیشتر شد...حتی یادم نمیومد آخرین بار کِی درست حسابی غذا خوردم و چی خوردم!_ گشنته؟
رمان زندان بان مجهول بخش دوم
نسخه نمونه
پارت 93 از 109
(از کل 1,082)