حکم شکار

با سرگرد دست میده و رو به من میگه: 
--خانم احمدی هستین دیگه؟ 
لبخندی میزنم و سعی می کنم مودب و جدی باشم: 
-بله خودم هستم! 
دست روی سینه اش میذاره و کمی خم میشه: 
--خوشوقتم خانم! 
-همچنین! 
مشغول ِ صحبت با سرگرد میشه و من کنجکاونه اطرافو آنالیز می کنم...غیر از یک مبل ِ سه نفره چرمی ِ قرمز-مشکی همراه با یک قاب ِ عکس روی دیوار و...آب سرد کن و...میز ِ چوبی ِ گوشه اتاق و سیستم روش و...دو تا در ِچوبی چیز ِ دیگه ای دیده نمیشه. 
سرگرد-یه سر به خط ِ تولید میزنم من!شما کار ِ خانم احمدی رو براشون توضیح بده لطفا. 
نادری نیم نگاهی به من میندازه و دستی به لبه ِ کت ِ اسپرتش میکشه: 
--اوکی!کارِت تموم شد میای بالا دیگه؟ 
سرگرد سر تکون میده و رو به من،با جدیت ِ همیشگیش میگه: 
--موفق باشی! 
سر تکون میدم و منتظر نگاه به نادری می دوزم که موشکافانه بهم زل زده...چند ثانیه ای به خیره خیره نگاه کردن هامون میگذره و مگه کِرم داره اینطوری نگاهم میکنه؟شایدم میخاره! 

جفت ابرو هام و بالا میندازم و با لحنی تمسخر وار میگم: 
-الان دارین کارمو توضیح میدین دیگه؟والا من راضی نیستم اینقدر زحمت بکشین.