وسوم متعجبم... هراسیده و کمی... کمی هم بغض کرده. مگر کارگر بودن پدرم تقصیر من بود -دخترک شجاع... میخوای بدونی اینارو از کجا میدونم؟ نیشخندش پلک چپم را میپراند. چشمان خمارش را از پایین به من میدوزد. خشک و جدی میغرد -لازم نیست بدونی از کجا در مورد زندگیه مزخرفت میدونم... دخترکی که ادعای شجاعت داره... طعنه آمیز پچ میزند -ادعای شجاعت داری حتی با وجود از دست دادن بچه‌‌‌‌یِ بی گناهت و بعد طلاقت از شوهر معتادت؟؟ فوران میکنم... تمام خشمم را حرص و بغض انباشه شده‌ام را سیلی کرده و به صورتش میکوبم. صدای اصابت دستم با گونه اش برایم حکم نفس را داشت... با تک تک کلماتش روحم را آزرده بود... آن سیلی هم اگر چه کار بدی به شمار میرفت و یقینا بعد وجدانم خِر من را میگرفت اما... سبکم کرد -خفه شو...فقط خفه شو! خشِ صدایم من را هم متعجب میکند. دستگیره در را در دست میگیرم و قصد پیاده شدن میکنم که... -کجا خانم شجاع؟؟ کشیده میشوم و بین او و درِ ماشین حبس میشوم. نفس های داغش به صورتم میخورد و از سینه پر شتابش خشمگین بودنش پیداست -ما باهم خیلی کار داریم تک خندش روحم را از کالبد بیرون میکش -ما قراره ی داستان جدیدو شروع کنیم... یه داستانی که تهش جهنمه... آب دهانم را قورت میدهم و به چشمان عسلی اش زل میزنم. سرخ رگهایی که درون چشمانش خود نمایی میکند ترسناک است... -ولم کن...
رمان زفیر
نسخه نمونه
پارت 23 از 46
(از کل 452)