رمان زفیر

اخمانم در هم است و دسته‌ی کیفم را نامحسوس در پنجه‌ام می‌فشرم.

-قراره چه اتفاقی بیوفته؟

نیشخند می‌زند و دستش را از زیر کت، درون جیبش فرو می‌برد
-چیز خوبی تو این راه در انتظارمون نیست... باید مواظب خودت باشی.

**

با دست، شقیقه اش را ماساژ می‌دهد.

خیره مادر رنگ پریده اش می‌شود.
خدمتکارها دورش را گرفته بودند و آب قندی بود که به خوردش می‌دادند.

-ای خدا منو مرگ بده... ای خدا منو بکش... خواهر قاتل پسرمو اورده جلو چشام...

با گوشه چشمش به دخترک نگاه می‌کند.
خونسرد،با ابروهای بالا رفته به نرجس خاتون خیره بود.

پوزخندش را که می‌بیند حرصی بازویش را در پنجه اسیر می‌کند.

-اون خنده کجتو جمع کن... یالا

جسور...
با گردنی کج خیره‌اش می‌شود
-چشممم... فریان اصلان نسب

با تمسخر چشم میگوید و بعد از جای بلند می‌شود.

با سری برافراشته لب می‌زند
-اتاق منو میشه نشونم بدین...؟ می‌خوام استراحت کنم!

نرجس خاتون جستی میزند و تا می‌خواهد موهایش را بگیرد دو خدمتکار محارش می‌کنند
-دختره عوضی... گستاخِ پرو...