رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


- الله وکیلی منو گرفتی حاجی؟

با دست به مرد اشاره می‌زند.

- این بابا یهو انگار وحشیا به من حمله کرد. منو گرفتین؟

- همه‌ی شواهد علیه شماس آقا! شما هم که چیزیت نشده پس ادعات کلاً رد می‌شه. الان هم می‌تونی سکوت کنی چون هر حرفی بزنی بعداً توی دادگاه بر علیه‌ت استفاده می‌شه.

چشمان سیاوش گرد می‌شود.

- دادگاه چیه حاجی جون بچه‌ت نکن همچین! د بیا... می‌گن هرچی سنگه مال پای لنگه ها. شده حکایت ما.

- اگه بخواید می‌تونید با وکیلتون تماس بگیرید. اگر هم وکیل ندارید دادگاه خودش وکیل استیجاری در اختیارتون می‌ذاره. فقط در این حد بگم که این آقا هیچ رقمه رضایت بده نیست.

سیاوش کلافه دستی به گردنش می‌کشد.

- کلاً حاجی می‌دونی چیه؟ خر ما از کرگی دم نداشت. یکی دیگه زده! ما رو می‌خوان نقره داغ کنن.

نفسش را صدادار بیرون می‌فرستد.
می‌داند وکیل استیجاری‌ای که دادگاه می‌خواهد در اختیارش بگذارد بود و نبودش فرقی ندارد.
او هم که کس و کاری ندارد که از زندان درش بیارد.
پس او می‌ماند و زندانی که معلوم نیست کی خلاصی یابد...
با یادآوری کارت سوگند چشمش ریز می‌شود.

- یعنی به اون جوجه وکیله اعتماد کنم؟