رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


- چی وز وز می‌کنی زیر لب؟

سوگند درحالی که اشتیاقش برای کندن موهای فرانک را نادیده می‌گیرد، با خوشرویی هزاردرصد ساختگی می‌گوید:

- می‌گم نه دوست پسرم نیست. فامیله...

آرش و سیاوش فقط نگاهشان بین سوگند و فرانک در نوسان است.
منتظرند هر لحظه نتیجه را ببینند...

- فامیل توئه؟

سوگند لبش را محکم گاز می‌گیرد.
التماس زبانش می‌کند تا بیجا نچرخد.
آخ که چقدر دوست دارد بگوید:

- فامیل درجه یک خودته فری‌ جون! پسر شوهرته!

اما از علاقه‌ی متقابل فرانک به خودش باخبر است...
می‌داند او هم کم مشتاق نیست برای چنگ زدن موهایش!

- نه فامیل جهانگیر خانه...

سیاوش صورتش را می‌چرخاند تا فرانک لب خوانی نکند.
در صورت سوگند لب می‌زند:

- نظرت چیه یوهویی بگیمش ببینیم چی‌ می‌شه؟

- سکته می‌کنه... بعدم جهانگیرخان رو سکته می‌ده.

سیاوش شانه‌ای بالا می‌اندازد و بی‌خیال سمتشان برمی‌گردد.

- صلاح مملکت خویش خسروان دانند...

فرانک با همان بادی که در غبغب دارد، می‌گوید:

- چه نوع فامیلیه که تاحالا ندیدمش؟ ماشاالله سلامم بلد نیست!