مربــــای پـــرتقال پرونده های قطور را یکی پس از دیگری، روی میز می‌اندازد و به سیاوش می‌گوید: - این ها رو باید توی اسرع وقت بخونی یک ماه فرصت داری تا قرارداد های جدید شرکت و کنفرانس ها رو بدم دستت. سیاوش با دهان باز به آن حجم از کاغذ نگاه می‌کند. قبل از اینکه حرفی بزند، جهانگیر با دست به سر و وضعش اشاره می‌کند. - اول از همه هم با سوگند برو مزون چند دست کت و شلوار مجلسی بگیر. با تیشرت و شلوار لی نمی‌شه بری با بابای فرانسوی قرارداد ببندی! سیاوش حرصی از جا بلند می‌شود و سمت در می‌رود. از کنار سوگند که رد می‌شود، زیر گوشش می‌گوید: - اینا همه‌ش دستپخت شماس ها! ببین به چه روزی انداختیمون... و بی حرف اضافه از کارخانه بیرون می‌زند. هوا کاملا تاریک شده و سیاوش بخت برگشته هنوز پلک روی هم نگذاشته! سوگند در ماشین را برایش باز می‌کند. - می‌ریم مزونی که همیشه جهانگیر خان می‌ره. اول از همه نمای سنگ کاری شده و تابلوی طلایی " هامون " نظرش را جلب می‌کند. کت و شلوار های گرانقیمت از پشت دیوار های شیشه آنچنان می‌درخشند که چشم هردوشان را به خود خیره می‌کند.
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 67 از 141
(از کل 1,406)