رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


سیاوش رد نگاهش را دنبال می‌کند و به بدن برهنه‌ی خودش می‌رسد.
دوبار داد می‌کشد و سریع لحاف را جلوی بدنش می‌گیرد.

- کمک... ایهاالناس این می‌خواد بهم تجاوز کنه!

بین کولی بازی های سیاوش، یک نفر با پا، در اتاق را چهار طاق باز می‌کند.
آرش با موهای ژولیده و چشم بسته، درحالی که گارد گرفته، هراسان دور اتاق می‌چرخد و خواب زده می گوید:

- کی به کی؟ کیو مورد هجمه و تجاوز قرار دادن؟ کیو نجات بدم؟

سوگند با دهان باز به دیوانه بازی های دو بردار نگاه می‌کند.
سیاوش مثل پسر بچه های تخس، انگشت اشاره‌اش را سمت سوگند می‌گیرد.

- این خانوم... آرش دادا ببرش بیرون. می‌خواد داداشتو بی عفت کنه!

آرش گیج یکم به سوگند نگاه می‌کند و چندبار پلک می‌زند.
سوالی می‌گوید:

- تو؟ کافور بخور خب...

سوگند جیغ می‌کشد:

- آرش!

آرش پشت دستش را روی چشمش می‌کشد و سمت سوگند راه می‌افتد.
دستش را پشت کمرش می‌گذارد و از اتاق بیرونش می‌کند:

- برو بیرون دامن داداش ما رو لکه دار نکن. دامن خواستی خودم در خدمتتم. لکه دار، بی عفت، آماده به خدمت!