رمان زندان بان مجهول بخش دوم

اما نرفت! آریا... یعنی الان داره چیکار میکنه؟ کجاست؟ یعنی‌‌‌‌‌‌...یعنی هنوز منو فراموش نکرده؟ هنوز به یاد منه؟ آیا دنبالم گشته؟

 نگرانم شده؟ یا اونم مثل بقیه بی محبت و بی مهر شده!
آه دردناکی کشیدم و آب دهنم رو تند تند قورت دادم تا اشکام پایین نریزه

یه زمانی احساس میکردم آریا رو خیلی دوست دارم... فکر میکردم اون همه چیزمه اما الان احساس میکنم وارد یه دنیای دیگه شدم

دنیایی که عشق به آریا رو یه عشق بچگونه و احساسی توی دوران کودکی میدونه
و من الان که از اون شهر و از اون خانواده دور شدم 

دیگه حتی عشق کودکیم به آریا هم باعث نمیشه که بخوام برای یه لحظه برگردم اونجا...

یعنی دیگه دوستش نداری؟ دیگه نمیمیری براش؟

صدایی توی ذهنم این سوال رو ازم پرسیده بود؛ نمیدونم صدای چی بود! شاید مغزم و شاید قلبم...

آریا برای من با بقیه ی خانواده و فامیل فرق داره؛ هیچوقت اونطوری که به بقیه نگاه کردم به اون‌ نگاه کردم

بخاطر کمکهایی که بهم کرده تا ابد جاش توی قلبم محفوظه
به حرمت علاقه ای که بهش داشتم هم همینطور