پتو رو تا زیرگلوم بالا کشیدم و لبخندی زدم؛ امشب یکی از آروم ترین شبهای زندگیم بودامیرعلی اجازه نداد دست به سیاه و سفید بزنم!وقتی شاممون رو خوردیم، ازم خواست بیام استراحت کنم و خودش همه چیز رو جمع کردزیردلم یکم تیر کشید، اخمام درهم شد اما لبخند از روی صورتم پاک نشدخیلی خوشحال بودم، خیلی زیاد...برای اولین بار توی زندگیم احساس مهم بودن میکردم؛ برای اولین بار احساس ارزش داشتن میکردم...برای اولین بار داشتم یه حسهایی رو تجربه میکردمحس اینکه منم آدمم... منم برای خودم ارزش و شخصیت دارم...منم میتونم عادی زندگی کنم!حتی آریا هم هیچوقت باعث نشده بود که من همچین احساسی نسبت به خودم داشته باشمآریا! چه ربطی داشت؟ چرا الان آریا اومد توی ذهنم؟ اصلا چرا من باید آریا رو با امیرعلی مقایسه کنم؟چرا همچین چیزی باید بیاد توی ذهنم!پوفی کشیدم و سرم رو تکون دادم تا فکرای بیخود از ذهنم بیرون بره...
رمان زندان بان مجهول بخش دوم
نسخه نمونه
پارت 31 از 109
(از کل 1,082)