_ مگه نگفتم حق نداری دنبالم بیایی؟_ آره گفتی_ پس واسه چی اومدی؟ برو راحتم بذاردستش رو بالا برد و سیلی محکمی بهم زد! انقدر محکم زد که برای چندثانیه جلوی چشمام تیره و تار شد و سرم به شدت گیج رفتبُهت زده دستم رو روی صورتم گذاشتم و نگاهش کردمچشماش دوتا تیکه یخ بود، سردِ سرد..._ بهت گفته بودم حق نداری روی من دست بلند کنی اما کردی پس این سیلی که خوردی حقت بود!حالا هم برو ببینم میخوای کجا بری، برو ببینم تو این شهر جای امن پیدا میکنی یا نهبرو که لیاقتت همینه دختره ی احمق قدرناشناس!حرفاش که تموم شد در برابر چشمای بهت زده ی من برگشت و رفت؛ رفت و من رو با دست خشک شده روی صورتم تنها گذاشت...خیابون خلوت بود و کسی اون دور و بر نبود پس رفتم لب جدولها نشستم و سرم رو توی دستام گرفتم.ما که یه عمر هرکی بهمون رسید یه کتک نثارمون کرد و رفت؛ این یکی هم روش!دستم رو روی گونه ام گذاشتم؛ بدجور میسوخت...
رمان زندان بان مجهول بخش دوم
نسخه نمونه
پارت 39 از 109
(از کل 1,082)