رمان زندان بان مجهول بخش دوم

پسره چشم از منیژه گرفت و به من نگاه کرد، نگاهش باعث شد ناخودآگاه دهنم باز بشه و بهش سلام کنم

_ سلام
_ سلام خانم زیبا، شما باید همون سیندرلایی که کامران گفته باشی، درسته؟

سرم رو به نشونه ی آره تکون دادم اما زبونم انگار که لال شده بود و نتونستم چیزی بگم.
دوباره به منیژه چشم دوخت و گفت:

_ این بود طبیعی رفتار کردنتون؟
_ شرمنده آقا وحید
_ خودت تنها میومدی بهتر بود تا اینکه با یکی دیگه بیایی

ولی یقشو وسط پارک بچسبی و بخوای دعوا کنی که!