رمان زندان بان مجهول بخش دوم

منیژه که برخلاف چند دقیقه ی قبل مثل موش شده بود 

سرش رو پایین انداخت و گفت:
_ حق با شماست شرمنده، تکرار نمیشه
_ امیدوارم، آوردیشون؟

_ بله
_ زود باش سریع بده و برو تا گند بالا نیاوردی
منیژه در کیفش رو باز کرد

 و یه بسته ی بزرگ به سمت اون آقا گرفت و اونم بسته رو سریع توی کیفش انداخت و بدون هیچ حرفی ازمون دور شد.

به محض اینکه ازمون دور شد، منیژه با عصبانیت بازوم رو گرفت و گفت:

_ دختره ی عوضی داشتی برام دردسر درست میکردی، برو خدارو شکر کن آقا وحید عصبی نشد‌‌ وگرنه خودم با دستای خودم خفت میکردم!