رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


لبش را بهت زده گاز می‌گیرد. نگاهی به قیافه‌ی میرغضب سیاوش می‌اندازد.
نمی‌داند چطور موضوع را پیش بکشد.

- می‌گم... آقا سیاوش...

جفت ابروی سیاوش با تمسخر بالا می‌پرد‌. کنایه می‌زند:

- تا دو دیقه پیش سگ بودیم که... پاچه می‌گرفتیم! چی شد زرتی شدیم آقا سیاوش؟

سوگند عاجزانه می‌خندد.

- غلط کردم... 

سیاوش از جا بلند می‌شود و سمت اتاقش می‌رود.

- الله وکیلی ایندفعه دیگه عنم تناول کنی فایده نداره. من دیگه نه کاری که می‌گی رو می‌کنم، نه به حرفت گوش می‌دم. عزت زیاد!

دوباره صدای زنگ پیام موبایلش بلند می‌شود.
با دیدن نام آرش تن و بدنش لرز می‌گیرد.
نوشته:

- سوگی جون... عمه‌ت عروس شد! مامانم سر خر رو کج کرده داره میاد عمارت....

دستش را روی سرش می‌گذارد و بی اختیار داد می‌کشد:

- یا قرآن... سیاوشِ سگ. مرتیکه چغندر وقت تنگه. دلت می‌خواد تیر و طایفه بابات سرمو بذارن زیر گیوتین؟

سیاوش دستش را روی چهارچوب در اتاقش می‌گذارد و با چشم گرد شده نگاهش می‌کند.

- چته هوچی بازی درمیاری؟

با رنگ پریده پیام آرش را نشانش می‌دهد:

- زن بابات داره میاد!