رمان زندان بان مجهول بخش دوم

باورم نمیشد که امیرعلی اجازه بده برم
فکر میکردم میاد تا بهم اصرار کنه برگردم اما انگار اونم از من خسته شده بود

چه انتظاری داری احمق؟ وقتی خانواده ات، کسایی که از گوشت و خون تو هستن دوستت ندارن، از یه پسر غریبه چه انتظاری میره آخه؟

وقتی تو پشیزی ارزش برای خانواده ات نداری، چرا یه پسر غریبه باید نگران جا و مکان تو باشه آخه؟

بعدشم به این فکر کن که از روز اول با امیرعلی روبرو نمیشدی، اون موقع چه غلطی میخواستی بکنی؟ الانم همون غلط رو بکن!

با احساس گرسنگی دستم رو روی دلم فشار دادم؛ حتی هزارتومن پول هم ندارم، اونوقت اینطوری با اعتماد به نفس

 پولایی که بهم داده رو پرت میکنم تو صورتش!
خدایا اون موقع که به آدما عقل میدادی، من کدوم قبرستونی بودم؟

 من کجا بودم که اینطوری خودم رو بدبخت میکنم آخه؟ کجا بودم واقعا؟

همینطور که داشتم راه میرفتم و حرص میخوردم چشمم به پارک اونطرف خیابون افتاد

شلوغ بود و به نظر جای امنی بود پس راهم رو به اون سمت کج کردم.
روی یکی از نیمکت ها نشستم و به بچه هایی که داشتن بازی میکردن نگاه کردم